InsightEveryday

ไม้ถูพื้น ผ้าเช็ดโต๊ะ ฟองน้ำล้างจาน ดูแลไม่ให้เหม็นและสะสมเชื้อ

ไม้ถูพื้น ผ้าเช็ดโต๊ะ ฟองน้ำล้างจาน ดูแลไม่ให้เหม็นและสะสมเชื้อ
ที่มา: Wikimedia Commons

ของทำความสะอาดในบ้านมักเป็นของที่สกปรกที่สุดโดยไม่มีใครตั้งใจ สังเกตได้จากฟองน้ำที่เพิ่งใช้ล้างจานไปไม่กี่วันแต่เริ่มมีกลิ่น หรือผ้าเช็ดโต๊ะที่ยิ่งเช็ดยิ่งทิ้งกลิ่นอับไว้บนโต๊ะ ไม้ถูพื้นที่แช่อยู่ในถังตั้งแต่เมื่อวานก็เช่นกัน สาเหตุส่วนใหญ่ไม่ได้มาจากของคุณภาพไม่ดี แต่มาจากความเชื่อบางอย่างเรื่องการดูแลที่ทำต่อกันมาจนเป็นนิสัย

“ฟองน้ำล้างจานแช่น้ำยาไว้ในอ่างจะได้สะอาดตลอด”

ฟองน้ำที่ปล่อยให้แช่น้ำหรือวางจมอยู่ในก้นอ่างจะไม่มีโอกาสแห้งเลย ความชื้นที่ค้างอยู่ในรูพรุนกับเศษอาหารที่ติดอยู่คือสิ่งที่ทำให้เกิดกลิ่น สิ่งที่ช่วยได้จริงคือบิดฟองน้ำให้หมาดที่สุดหลังใช้ แล้ววางบนที่วางที่ระบายน้ำได้และมีอากาศผ่าน ไม่วางแนบกับขอบอ่างหรือในจานรองที่มีน้ำขัง

ฟองน้ำล้างจานควรใช้กับจานเท่านั้น ไม่เอาไปเช็ดเคาน์เตอร์ เช็ดพื้น หรือขัดอ่าง เพราะเท่ากับพาคราบจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง

“ผ้าผืนเดียวใช้ได้ทั้งครัว เปลืองผ้าไปทำไม”

ผ้าที่เช็ดทั้งโต๊ะกินข้าว เคาน์เตอร์ และคราบบนพื้นครัว จะพาความสกปรกจากพื้นขึ้นมาบนโต๊ะ ทางที่ดีคือแยกผ้าตามจุดใช้งานด้วยสี เช่น สีหนึ่งสำหรับโต๊ะกินข้าว อีกสีสำหรับเคาน์เตอร์ครัว และอีกสีสำหรับห้องน้ำ เมื่อทุกคนในบ้านรู้ว่าสีไหนใช้ที่ไหน จะไม่มีใครหยิบผ้าห้องน้ำมาเช็ดโต๊ะโดยไม่ตั้งใจ

ผ้าห้องน้ำควรเก็บแยกไว้ในห้องน้ำเลย ซึ่งสอดคล้องกับการจัดของในห้องน้ำเล็กให้มีที่ทางของแต่ละชิ้น

“ผ้าเช็ดโต๊ะซักรวมกับเสื้อผ้าในเครื่องก็ได้ ประหยัดน้ำ”

ผ้าเช็ดโต๊ะและผ้าทำความสะอาดมีคราบอาหาร คราบมัน และความชื้นสะสม ควรซักแยกจากเสื้อผ้าที่สวมใส่ และไม่ซักรวมกับผ้าเช็ดตัว การซักแยกยังทำให้ซักได้เต็มที่กว่าโดยไม่ต้องห่วงว่าเสื้อผ้าจะเสียหาย

หลังซักควรตากให้แห้งสนิท ไม่พับเก็บตอนยังหมาด ผ้าที่ใช้แล้วระหว่างวันก็ไม่ควรขยำทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ ให้คลี่พาดไว้ให้แห้งก่อนนำไปซัก

ถ้าจะใช้สารฟอกขาวกับผ้าทำความสะอาด ให้ทำตามฉลากเท่านั้น และอย่าเทรวมกับผลิตภัณฑ์อื่นที่มีส่วนผสมของกรดหรือแอมโมเนียเลย เพราะเมื่อเจอกันจะเกิดก๊าซที่เป็นอันตรายต่อการหายใจ บ้านที่มีเด็กเล็กควรอ่านเรื่องจุดเก็บน้ำยาทำความสะอาดให้พ้นมือเด็กและคู่ที่ห้ามผสมประกอบ

“ถูพื้นเสร็จก็จุ่มไม้ถูพื้นแช่ถังไว้ พรุ่งนี้ใช้ต่อได้เลย”

ไม้ถูพื้นที่แช่อยู่ในน้ำที่เพิ่งใช้ถูพื้นมาทั้งบ้าน เท่ากับแช่อยู่ในน้ำสกปรก ผ้าหรือเส้นใยจะเหม็นอับเร็วมาก หลังถูเสร็จควรล้างหัวไม้ถูพื้นด้วยน้ำสะอาดจนน้ำใส บิดให้หมาดที่สุด เทน้ำในถังทิ้งแล้วคว่ำถังให้แห้ง

จากนั้นนำไม้ถูพื้นไปตากในที่มีแดดและลมผ่าน ให้หัวไม้ถูพื้นห้อยลงหรือตั้งขึ้นโดยไม่แนบกับพื้นหรือผนัง แสงแดดช่วยให้แห้งเร็วและลดกลิ่นอับได้ดี การใช้ความร้อนจากธรรมชาติโดยตรงเป็นวิธีที่คนใช้กันมานาน ไม่ใช่แค่การตากผ้า บางพื้นที่ในโลกยังมีการนำความร้อนใต้ดินจากน้ำพุร้อนขึ้นมาใช้ตรงๆในชีวิตประจำวันด้วย

สำหรับบ้านที่แบ่งทำความสะอาดทีละโซนในแต่ละวัน วันไหนที่ถูพื้นหลายห้อง ควรเปลี่ยนน้ำในถังระหว่างห้อง ไม่ใช้น้ำถังเดียวตั้งแต่ห้องแรกถึงห้องสุดท้าย

“ยังใช้ได้อยู่ ไม่ต้องเปลี่ยน”

ของทำความสะอาดทุกชิ้นมีวันหมดอายุการใช้งาน แม้จะยังดูไม่ขาด ฟองน้ำควรเปลี่ยนเมื่อเริ่มเปื่อย ยุบไม่คืนตัว มีเศษหลุด หรือมีกลิ่นที่ล้างแล้วไม่หาย ผ้าเช็ดโต๊ะควรเปลี่ยนเมื่อซักแล้วยังมีกลิ่นอับ มีคราบดำที่ซักไม่ออก หรือเนื้อผ้าบางจนซับน้ำไม่ได้ ส่วนหัวไม้ถูพื้นควรเปลี่ยนเมื่อเส้นใยเริ่มดำคล้ำ จับตัวเป็นก้อน หรือมีกลิ่นแม้ตากแดดแห้งสนิทแล้ว ถ้าสังเกตเห็นสัญญาณเหล่านี้ เปลี่ยนชิ้นใหม่เลยจะดีกว่าการพยายามแก้ต่อ