InsightEveryday

มุมเรียนออนไลน์ของลูกในห้องนั่งเล่น จัดให้มีสมาธิและเก็บได้เร็ว

มุมเรียนออนไลน์ของลูกในห้องนั่งเล่น จัดให้มีสมาธิและเก็บได้เร็ว
ที่มา: Wikimedia Commons

ในสายตาของเด็กวัยประถม ห้องนั่งเล่นคือห้องที่มีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นตลอดเวลา มีคนเดินผ่าน มีเสียงทีวีจากห้องข้างๆ มีแมวกระโดดขึ้นโซฟา การต้องนั่งฟังครูผ่านจอตรงกลางห้องแบบนี้จึงยากกว่าที่ผู้ใหญ่คิด ขณะที่พ่อแม่มองอีกแบบ คือห้องนั่งเล่นเป็นที่เดียวที่มองเห็นลูกได้ตลอดขณะทำงานบ้านหรือทำงานของตัวเอง

มุมเรียนที่ดีจึงต้องตอบโจทย์ทั้งสองฝั่ง คือให้ลูกมีโลกเล็กๆ ที่รบกวนน้อยลง และให้ผู้ใหญ่ยังดูแลได้โดยไม่ต้องยืนเฝ้า

เลือกตำแหน่งให้ทั้งแสงและสายตาของผู้ใหญ่ลงตัว

จุดแรกที่ควรดูคือทิศของหน้าต่าง ถ้าจอหันหลังให้หน้าต่าง แสงจากข้างนอกจะสะท้อนเข้าตาและทำให้เด็กเพ่งจอนานกว่าปกติ ถ้าเด็กนั่งหันหลังให้หน้าต่าง ใบหน้าในกล้องจะมืด ตำแหน่งที่มักลงตัวคือให้หน้าต่างอยู่ด้านข้างของโต๊ะ แสงธรรมชาติจะเข้ามาด้านข้างโดยไม่ไปตกบนจอตรงๆ ส่วนช่วงบ่ายที่แดดเปลี่ยนทิศ ม่านโปร่งช่วยกรองแสงได้โดยไม่ทำให้ห้องมืด

จุดที่สองคือมุมมองของผู้ใหญ่ ลองยืนตรงจุดที่ตัวเองใช้เวลามากที่สุดในห้อง เช่น เคาน์เตอร์ครัวหรือโต๊ะทำงาน แล้วดูว่าเห็นหน้าจอของลูกบ้างไหม การวางโต๊ะเรียนหันจอออกมาทางพื้นที่ส่วนกลางช่วยให้ผู้ใหญ่รู้ว่าลูกกำลังเรียนอยู่หรือแอบเปิดอย่างอื่น โดยไม่ต้องเดินไปยืนข้างหลังซึ่งทำให้เด็กรู้สึกถูกจับผิด

จุดที่สามคือแยกให้ชัดว่าโต๊ะเรียนไม่ใช่โต๊ะกินข้าว หลายบ้านใช้โต๊ะอาหารเป็นที่เรียนชั่วคราว แล้วทุกมื้อต้องยกของออก ทุกเช้าต้องยกกลับ ไม่นานของเรียนก็กระจายไปอยู่บนชั้นวางทีวีหรือโซฟา ถ้าพื้นที่พอ โต๊ะเล็กตัวเดียวที่ใช้เพื่อเรียนอย่างเดียวช่วยให้ลูกรู้ว่าเมื่อนั่งตรงนี้คือเวลาเรียน หลักการวางโต๊ะและเก้าอี้ให้นั่งได้นานโดยไม่ล้า ใช้แนวเดียวกับที่ผู้ใหญ่จัดโต๊ะทำงานในบ้านให้หยิบของได้โดยไม่ต้องลุก เพียงปรับความสูงให้เข้ากับตัวเด็ก

ฉากหลัง เสียง และสายไฟ ส่วนที่มองไม่เห็นจากหน้าจอแต่มีผลมาก

เวลาเปิดกล้อง ฉากหลังของลูกคือส่วนหนึ่งของบ้านที่ครูและเพื่อนทั้งห้องมองเห็น ลองนั่งตรงเก้าอี้ของลูกแล้วเปิดกล้องดูเอง ถ้าข้างหลังเป็นกองผ้ารอพับหรือประตูห้องน้ำ ลองหมุนโต๊ะให้ด้านหลังเป็นผนังเรียบหรือชั้นหนังสือที่จัดไว้เรียบร้อย ฉากกั้นพับได้ก็เป็นทางเลือกที่ดี เพราะกางตอนเรียนและพับเก็บได้ตอนเลิก

เรื่องเสียงสำคัญไม่แพ้กัน หูฟังช่วยให้ลูกได้ยินครูชัดขึ้นและลดเสียงจากห้องให้คนอื่นในบ้าน ผู้ใหญ่ที่อยู่ในห้องเดียวกันก็ควรมีข้อตกลงสั้นๆ ว่าช่วงที่ลูกเปิดไมค์จะไม่เปิดเสียงทีวีหรือคุยโทรศัพท์เสียงดัง ส่วนตัวอุปกรณ์และระบบที่โรงเรียนใช้ก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ พ่อแม่ที่อยากตามให้ทัน ติดตามอุปกรณ์และระบบที่ใช้เรียนทางไกลรุ่นใหม่ๆ ได้เป็นระยะ จะได้เตรียมของให้ลูกได้ตรงกับที่ต้องใช้จริง

สายชาร์จคือจุดที่มักเกะกะที่สุดในมุมเรียนกลางห้องนั่งเล่น เพราะปลั๊กมักอยู่ไกลจากโต๊ะ สายจึงพาดผ่านทางเดิน ทั้งเสี่ยงสะดุดและเสี่ยงที่โน้ตบุ๊กจะถูกกระชากตกโต๊ะ ควรวางโต๊ะให้ใกล้ปลั๊กมากที่สุด ใช้รางปลั๊กที่มีมาตรฐานวางบนโต๊ะหรือยึดใต้โต๊ะ และรวบสายเลียบขอบผนังแทนการลากข้ามพื้น วิธีเดียวกับที่ใช้จัดสายไฟรอบชั้นวางทีวีให้ไม่พันกัน ปรับใช้กับโต๊ะเรียนได้เกือบทั้งหมด

ทำให้มุมเรียนหายไปได้ในไม่กี่นาทีหลังเลิกเรียน

ข้อดีของห้องนั่งเล่นคือเป็นพื้นที่ส่วนกลาง ข้อเสียก็คือเหตุผลเดียวกัน ถ้าอุปกรณ์เรียนวางทิ้งไว้ทั้งวัน ห้องจะกลายเป็นห้องเรียนตลอดเวลา และคนในบ้านจะรู้สึกว่าพื้นที่พักผ่อนหายไป

วิธีที่ได้ผลคือมีกล่องหรือตะกร้าประจำหนึ่งใบสำหรับของเรียนทั้งหมด ได้แก่ หูฟัง สายชาร์จ เครื่องเขียน สมุด และเอกสารจากครู พอเลิกเรียน ลูกเก็บทุกอย่างลงกล่อง ปิดโน้ตบุ๊กวางไว้ข้างบน แล้วยกไปไว้บนชั้นที่กำหนด ถ้าลูกเป็นคนเก็บเองได้ ให้กล่องใบนั้นอยู่ในระดับที่เด็กเอื้อมถึง และติดป้ายหรือสีให้รู้ว่าเป็นของใคร แนวคิดแบบเดียวกับชั้นเก็บของที่เด็กหยิบและเก็บคืนได้เองในห้องนอน

ถ้ามีลูกมากกว่าหนึ่งคนที่เรียนพร้อมกัน แยกกล่องคนละใบและแยกสายชาร์จคนละเส้น จะลดการแย่งของและการโทษกันว่าใครทำหายไปได้มาก

คำถามที่พ่อแม่มักถาม

ห้องนั่งเล่นเล็กมาก วางโต๊ะเรียนแยกไม่ได้ ทำอย่างไรดี

ใช้โต๊ะพับติดผนังหรือโต๊ะพับเก็บได้แทนโต๊ะถาวร กางเฉพาะช่วงเรียนแล้วพับเก็บ ส่วนกล่องอุปกรณ์ก็ใช้หลักเดียวกัน คือมีที่ประจำหนึ่งจุดที่ยกมาวางแล้วยกกลับได้ในรอบเดียว

ควรให้ลูกเรียนในห้องนอนแทนไหม

ขึ้นกับวัยและนิสัยของเด็ก ห้องนอนเงียบกว่าแต่ผู้ใหญ่มองไม่เห็น และทำให้เส้นแบ่งระหว่างที่นอนกับที่เรียนจางลง เด็กเล็กมักเรียนได้ดีกว่าในพื้นที่ที่ผู้ใหญ่อยู่ใกล้ๆ ส่วนเด็กโตที่รับผิดชอบเองได้แล้ว อาจลองให้เรียนในห้องตัวเองแล้วตกลงกันว่าจะเปิดประตูไว้

ทำอย่างไรให้ลูกไม่ลุกไปหยิบของบ่อยระหว่างเรียน

เตรียมของที่ต้องใช้ไว้บนโต๊ะก่อนเริ่มทุกครั้ง เช่น น้ำดื่ม ดินสอ ยางลบ และสมุดของวิชานั้น ให้ลูกช่วยเช็กของเองก่อนเปิดคอม เมื่อทำซ้ำทุกวัน การเตรียมตัวจะกลายเป็นสัญญาณว่าเวลาเรียนกำลังจะเริ่ม

ส่วนคุณยายที่นั่งดูละครอยู่บนโซฟาตัวเดิม อาจพบว่าการได้เห็นหลานตั้งใจเรียนอยู่ห่างไปไม่กี่ก้าว ทำให้ห้องนั่งเล่นอุ่นขึ้นกว่าเดิมอีกนิด แม้จะต้องเบาเสียงทีวีลงในช่วงสาย