InsightEveryday

ห้องสตูดิโอห้องเดียว แบ่งโซนนอน กิน ทำงาน ด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่มีอยู่

ห้องสตูดิโอห้องเดียว แบ่งโซนนอน กิน ทำงาน ด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่มีอยู่
ที่มา: Wikimedia Commons

เมื่อเตียง โต๊ะกินข้าว และโต๊ะทำงานต้องอยู่ร่วมกันในห้องเดียว คนที่อยู่ห้องสตูดิโอมักต้องเลือกระหว่างสองทาง จะซื้อเฟอร์นิเจอร์ชุดใหม่ที่ออกแบบมาสำหรับห้องเล็ก หรือจะจัดของที่มีอยู่ใหม่ให้ทำหน้าที่ได้ดีขึ้น สำหรับคนที่เช่าห้องอยู่ งบจำกัด หรือยังไม่แน่ใจว่าจะอยู่ห้องนี้อีกนานแค่ไหน ทางที่สองมักคุ้มกว่า เพราะการแบ่งโซนไม่จำเป็นต้องมีผนังกั้น ขอแค่ให้สายตาและการใช้งานรับรู้ว่าตรงไหนคือพื้นที่ทำอะไร

ก่อนยกของจริง ลองวาดผังห้องคร่าวๆ บนกระดาษ ใส่ตำแหน่งประตู หน้าต่าง และปลั๊กไฟ แล้วตัดกระดาษแทนเฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นมาเลื่อนดู คนที่อยากเห็นภาพชัดกว่านั้นอาจใช้โปรแกรมบนคอมพิวเตอร์สำหรับร่างแปลนและลองขยับเฟอร์นิเจอร์ ช่วยตัดสินใจก่อนลงแรงยกจริง

โซนนอน: พื้นที่ที่ควรมองไม่เห็นจากโต๊ะ

ให้เตียงพ้นสายตาเวลานั่งทำงาน

ปัญหาที่คนอยู่ห้องเดียวพูดถึงบ่อยคือนั่งทำงานแล้วเห็นเตียงตลอดเวลา ใจก็อยากเอนตัวลง หรือตอนจะนอนก็เห็นกองเอกสารบนโต๊ะจนคิดเรื่องงานต่อ ทางแก้ที่ง่ายที่สุดคือหันโต๊ะทำงานให้หลังผู้นั่งหันเข้าหาเตียง หรือวางโต๊ะชิดผนังฝั่งตรงข้าม ถ้าทำไม่ได้ ใช้ชั้นวางโปร่งหรือตู้เตี้ยกั้นระหว่างเตียงกับโต๊ะ

ชั้นวางโปร่งดีกว่าตู้ทึบ

ชั้นวางแบบไม่มีฝาหลังกั้นสายตาได้บางส่วนแต่ยังให้แสงและลมผ่าน ห้องจึงไม่มืดหรืออึดอัด วางของตกแต่งหรือหนังสือไว้บางช่องพอ ไม่ต้องเติมจนเต็ม ข้อสำคัญคือชั้นที่สูงควรยึดกับผนังหรือพื้นให้มั่นคง เพราะการตั้งชั้นอิสระกลางห้องมีความเสี่ยงล้มกว่าการตั้งชิดผนัง

โซนกิน: ไม่จำเป็นต้องมีโต๊ะกินข้าวแยก

โต๊ะเดียวสองหน้าที่

ห้องสตูดิโอส่วนใหญ่ไม่มีที่ให้โต๊ะกินข้าวแยกอีกตัว หลายห้องจึงใช้โต๊ะตัวเดียวทั้งกินและทำงาน วิธีที่ช่วยให้แยกได้ชัดคือตั้งกติกาเล็กๆ ว่าก่อนกินต้องเก็บโน้ตบุ๊กลงกล่องหรือชั้นข้างโต๊ะ ส่วนโต๊ะทรงยาวที่วางเก้าอี้ได้สองฝั่ง ก็อาจแบ่งเป็นฝั่งงานและฝั่งกินไปเลย

พรมผืนเล็กบอกขอบเขต

พรมใต้โต๊ะเป็นเครื่องมือแบ่งโซนที่เบาที่สุด เมื่อมีพรมผืนหนึ่งใต้โต๊ะกิน อีกผืนหน้าโซฟาหรือข้างเตียง สายตาจะแบ่งพื้นที่ให้เองโดยไม่ต้องมีอะไรกั้น พรมควรเป็นแบบซักหรือเช็ดง่าย เพราะโซนกินมีโอกาสหกเลอะ

โซนทำงาน: เล็กได้แต่ต้องครบ

โต๊ะทำงานในห้องสตูดิโอไม่ต้องใหญ่ แต่ควรมีที่เก็บอุปกรณ์ในตัว เช่น ลิ้นชักหรือชั้นติดผนังเหนือโต๊ะ เพื่อให้เคลียร์พื้นผิวได้เร็วเมื่อเลิกงาน รายละเอียดการแบ่งของบนโต๊ะและสายไฟ มีแนวทางในเรื่องการจัดโต๊ะทำงานในบ้านให้ใช้งานต่อเนื่อง

เฟอร์นิเจอร์อเนกประสงค์ช่วยได้แค่ไหน

โซฟาที่ปรับเป็นเตียง หรือหีบเก็บของที่ใช้เป็นที่นั่ง ช่วยประหยัดพื้นที่ได้จริง แต่ถ้าต้องกางและพับทุกวัน หลายคนจะเลิกพับในที่สุด ก่อนเลือกจึงควรถามตัวเองตรงๆ ว่าจะขยับมันบ่อยแค่ไหน ของที่ต้องแปลงร่างทุกวันเหมาะกับคนที่มีวินัยสูง ส่วนของที่เปิดใช้เป็นครั้งคราว เช่น โต๊ะพับติดผนังสำหรับวันที่เพื่อนมาค้าง ใช้งานได้ยาวกว่า ใครที่ชวนเพื่อนมาบ่อย ลองดูวิธีเตรียมที่นั่งเผื่อแขกในห้องขนาดกะทัดรัดเพิ่มเติม

ทางเดินและแสงที่เชื่อมทุกโซน

เว้นทางเดินให้ตรงที่สุด

เส้นทางจากประตูไปเตียง ไปห้องน้ำ และไปหน้าต่าง ควรเดินได้โดยไม่ต้องเบี่ยงหลบมุมโต๊ะหรือข้ามสายไฟ หากต้องเดินอ้อมทุกวัน แปลว่าเฟอร์นิเจอร์บางชิ้นวางผิดที่ ลองยืนที่ประตูแล้วมองดูว่าเส้นทางหลักโล่งหรือเปล่า

แสงคนละแบบในแต่ละโซน

ไฟเพดานดวงเดียวทำให้ทั้งห้องเป็นโซนเดียวกัน การเพิ่มโคมไฟตั้งโต๊ะที่โซนทำงานและไฟดวงเล็กแสงนวลข้างเตียง จะช่วยแยกบรรยากาศได้ทันทีโดยไม่ต้องย้ายของ เปิดไฟเฉพาะโซนที่ใช้ ห้องก็รู้สึกเป็นสัดส่วน ส่วนจะเลือกแสงแบบไหนให้แต่ละมุม อ่านเพิ่มได้ในเรื่องการเลือกสีแสงให้ตรงกับกิจกรรมในแต่ละจุดของบ้าน

เมื่อการแบ่งโซนด้วยเฟอร์นิเจอร์ยังไม่พอ

วิธีนี้อาจไม่เหมาะกับห้องที่มีคนอยู่สองคนขึ้นไปและเวลาตื่นนอนต่างกันมาก เพราะชั้นวางโปร่งกันแสงและเสียงไม่ได้ หรือกับคนที่ต้องประชุมออนไลน์บ่อยจนไม่อยากให้เตียงเข้ากล้อง กรณีแบบนี้ ม่านผ้าหนาแบบรางเพดานหรือฉากกั้นแบบพับได้จะตอบโจทย์กว่า และเปิดออกได้เมื่อไม่ใช้ ส่วนห้องเช่าที่ต้องการติดตั้งอะไรเพิ่มบนผนังหรือเพดาน ควรถามเจ้าของห้องหรือนิติบุคคลก่อนทุกครั้ง